Jump to content

trega

From Wiktionary, the free dictionary

Icelandic

[edit]

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

trega (weak verb, third-person singular past indicative tregaði, supine tregað)

  1. to mourn, to grieve [with accusative]

Conjugation

[edit]
trega – active voice (germynd)
infinitive nafnháttur trega
supine sagnbót tregað
present participle
tregandi
indicative
subjunctive
present
past
present
past
singular ég trega tregaði tregi tregaði
þú tregar tregaðir tregir tregaðir
hann, hún, það tregar tregaði tregi tregaði
plural við tregum treguðum tregum treguðum
þið tregið treguðuð tregið treguðuð
þeir, þær, þau trega treguðu tregi treguðu
imperative boðháttur
singular þú trega (þú), tregaðu
plural þið tregið (þið), tregiði1
1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
tregast – mediopassive voice (miðmynd)
infinitive nafnháttur tregast
supine sagnbót tregast
present participle
tregandist (rare; see appendix)
indicative
subjunctive
present
past
present
past
singular ég tregast tregaðist tregist tregaðist
þú tregast tregaðist tregist tregaðist
hann, hún, það tregast tregaðist tregist tregaðist
plural við tregumst treguðumst tregumst treguðumst
þið tregist treguðust tregist treguðust
þeir, þær, þau tregast treguðust tregist treguðust
imperative boðháttur
singular þú tregast (þú), tregastu
plural þið tregist (þið), tregisti1
1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
tregaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension
(sterk beyging)
singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)
tregaður treguð tregað tregaðir tregaðar treguð
accusative
(þolfall)
tregaðan tregaða tregað tregaða tregaðar treguð
dative
(þágufall)
treguðum tregaðri treguðu treguðum treguðum treguðum
genitive
(eignarfall)
tregaðs tregaðrar tregaðs tregaðra tregaðra tregaðra
weak declension
(veik beyging)
singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)
tregaði tregaða tregaða treguðu treguðu treguðu
accusative
(þolfall)
tregaða treguðu tregaða treguðu treguðu treguðu
dative
(þágufall)
tregaða treguðu tregaða treguðu treguðu treguðu
genitive
(eignarfall)
tregaða treguðu tregaða treguðu treguðu treguðu
[edit]

Latin

[edit]

Noun

[edit]

trega f (genitive tregae); first declension

  1. Alternative form of treuga

Old English

[edit]

Etymology

[edit]

From Proto-West Germanic *tregō, from Proto-Germanic *tregô. Cognate with Old Saxon trego, Old Norse tregi, Gothic 𐍄𐍂𐌹𐌲𐍉 (trigō).

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈtre.ɡɑ/, [ˈtre.ɣɑ]

Noun

[edit]

trega m

  1. pain, grief, vexation, hurt, ill

Declension

[edit]

Weak:

Derived terms

[edit]
[edit]

Descendants

[edit]
  • English: treȝe, treiȝe, trei, trey, tray