Jump to content

vitja

From Wiktionary, the free dictionary

Faroese

[edit]

Etymology

[edit]

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Pronunciation

[edit]

IPA(key): /ˈviːt͡ʃa/

Verb

[edit]

vitja (third person singular past indicative vitjaði, supine vitjað)

  1. to visit

Conjugation

[edit]
Conjugation of vitja (group v-30)
infinitive vitja
supine vitjað
present past
first singular vitji vitjaði
second singular vitjar vitjaði
third singular vitjar vitjaði
plural vitja vitjaðu
participle (a6)1 vitjandi vitjaður
imperative
singular vitja!
plural vitjið!

1Only the past participle being declined.

Finnish

[edit]

Etymology

[edit]

Borrowed from Old Swedish viþia. Doublet of vitsa.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈʋitjɑ/, [ˈʋit̪jɑ̝]
  • Rhymes: -itjɑ
  • Hyphenation(key): vit‧ja

Noun

[edit]

vitja

  1. (usually in the plural) chain
    Synonym: ketju
  2. ponyfoot (any plant of the genus Dichondra)

Declension

[edit]
Inflection of vitja (Kotus type 9/kala, no gradation)
nominative vitja vitjat
genitive vitjan vitjojen
partitive vitjaa vitjoja
illative vitjaan vitjoihin
singular plural
nominative vitja vitjat
accusative nom. vitja vitjat
gen. vitjan
genitive vitjan vitjojen
vitjain rare
partitive vitjaa vitjoja
inessive vitjassa vitjoissa
elative vitjasta vitjoista
illative vitjaan vitjoihin
adessive vitjalla vitjoilla
ablative vitjalta vitjoilta
allative vitjalle vitjoille
essive vitjana vitjoina
translative vitjaksi vitjoiksi
abessive vitjatta vitjoitta
instructive vitjoin
comitative See the possessive forms below.
Possessive forms of vitja (Kotus type 9/kala, no gradation)
first-person singular possessor
singular plural
nominative vitjani vitjani
accusative nom. vitjani vitjani
gen. vitjani
genitive vitjani vitjojeni
vitjaini rare
partitive vitjaani vitjojani
inessive vitjassani vitjoissani
elative vitjastani vitjoistani
illative vitjaani vitjoihini
adessive vitjallani vitjoillani
ablative vitjaltani vitjoiltani
allative vitjalleni vitjoilleni
essive vitjanani vitjoinani
translative vitjakseni vitjoikseni
abessive vitjattani vitjoittani
instructive
comitative vitjoineni
second-person singular possessor
singular plural
nominative vitjasi vitjasi
accusative nom. vitjasi vitjasi
gen. vitjasi
genitive vitjasi vitjojesi
vitjaisi rare
partitive vitjaasi vitjojasi
inessive vitjassasi vitjoissasi
elative vitjastasi vitjoistasi
illative vitjaasi vitjoihisi
adessive vitjallasi vitjoillasi
ablative vitjaltasi vitjoiltasi
allative vitjallesi vitjoillesi
essive vitjanasi vitjoinasi
translative vitjaksesi vitjoiksesi
abessive vitjattasi vitjoittasi
instructive
comitative vitjoinesi
first-person plural possessor
singular plural
nominative vitjamme vitjamme
accusative nom. vitjamme vitjamme
gen. vitjamme
genitive vitjamme vitjojemme
vitjaimme rare
partitive vitjaamme vitjojamme
inessive vitjassamme vitjoissamme
elative vitjastamme vitjoistamme
illative vitjaamme vitjoihimme
adessive vitjallamme vitjoillamme
ablative vitjaltamme vitjoiltamme
allative vitjallemme vitjoillemme
essive vitjanamme vitjoinamme
translative vitjaksemme vitjoiksemme
abessive vitjattamme vitjoittamme
instructive
comitative vitjoinemme
second-person plural possessor
singular plural
nominative vitjanne vitjanne
accusative nom. vitjanne vitjanne
gen. vitjanne
genitive vitjanne vitjojenne
vitjainne rare
partitive vitjaanne vitjojanne
inessive vitjassanne vitjoissanne
elative vitjastanne vitjoistanne
illative vitjaanne vitjoihinne
adessive vitjallanne vitjoillanne
ablative vitjaltanne vitjoiltanne
allative vitjallenne vitjoillenne
essive vitjananne vitjoinanne
translative vitjaksenne vitjoiksenne
abessive vitjattanne vitjoittanne
instructive
comitative vitjoinenne

Derived terms

[edit]

Further reading

[edit]

Icelandic

[edit]

Etymology

[edit]

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Verb

[edit]

vitja (weak verb, third-person singular past indicative vitjaði, supine vitjað)

  1. to visit [with genitive]

Conjugation

[edit]
vitja – active voice (germynd)
infinitive nafnháttur vitja
supine sagnbót vitjað
present participle
vitjandi
indicative
subjunctive
present
past
present
past
singular ég vitja vitjaði vitji vitjaði
þú vitjar vitjaðir vitjir vitjaðir
hann, hún, það vitjar vitjaði vitji vitjaði
plural við vitjum vitjuðum vitjum vitjuðum
þið vitjið vitjuðuð vitjið vitjuðuð
þeir, þær, þau vitja vitjuðu vitji vitjuðu
imperative boðháttur
singular þú vitja (þú), vitjaðu
plural þið vitjið (þið), vitjiði1
1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
vitjast – mediopassive voice (miðmynd)
infinitive nafnháttur vitjast
supine sagnbót vitjast
present participle
vitjandist (rare; see appendix)
indicative
subjunctive
present
past
present
past
singular ég vitjast vitjaðist vitjist vitjaðist
þú vitjast vitjaðist vitjist vitjaðist
hann, hún, það vitjast vitjaðist vitjist vitjaðist
plural við vitjumst vitjuðumst vitjumst vitjuðumst
þið vitjist vitjuðust vitjist vitjuðust
þeir, þær, þau vitjast vitjuðust vitjist vitjuðust
imperative boðháttur
singular þú vitjast (þú), vitjastu
plural þið vitjist (þið), vitjisti1
1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
vitjaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension
(sterk beyging)
singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)
vitjaður vitjuð vitjað vitjaðir vitjaðar vitjuð
accusative
(þolfall)
vitjaðan vitjaða vitjað vitjaða vitjaðar vitjuð
dative
(þágufall)
vitjuðum vitjaðri vitjuðu vitjuðum vitjuðum vitjuðum
genitive
(eignarfall)
vitjaðs vitjaðrar vitjaðs vitjaðra vitjaðra vitjaðra
weak declension
(veik beyging)
singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)
vitjaði vitjaða vitjaða vitjuðu vitjuðu vitjuðu
accusative
(þolfall)
vitjaða vitjuðu vitjaða vitjuðu vitjuðu vitjuðu
dative
(þágufall)
vitjaða vitjuðu vitjaða vitjuðu vitjuðu vitjuðu
genitive
(eignarfall)
vitjaða vitjuðu vitjaða vitjuðu vitjuðu vitjuðu

Derived terms

[edit]

Norwegian Nynorsk

[edit]

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

From Old Norse vitja. Compare Faroese vitja and Old Danish vitje

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /²vɪːça/, /²vɪçːa/

Verb

[edit]

vitja (present tense vitjar, past tense vitja, past participle vitja, passive infinitive vitjast, present participle vitjande, imperative vitja/vitj)

  1. to visit
    Når skal du vitja oss?
    When will you visit us?

Synonyms

[edit]
[edit]

References

[edit]