Jump to content

hoerig

From Wiktionary, the free dictionary

Dutch

[edit]

Etymology

[edit]

From hoer +‎ -ig.

Pronunciation

[edit]
  • Audio:(file)

Adjective

[edit]

hoerig (comparative hoeriger, superlative hoerigst)

  1. whorish
    • 2010, Want Want, “Klaasjan”, in Mijn Meisje Vindt Me Leuk Zoals Ik Ben, CNR Records:
      Dat is best een hoerig topje / Sprak moeder tot Klaasjan / Pas je op met zulke meisjes? / Daar krijg je ziektes van
      That's quite a whorish top / Spoke mother to Klaasjan / Will you be careful with girls like that? / They'll give you a disease

Declension

[edit]
Declension of hoerig
uninflected hoerig
inflected hoerige
comparative hoeriger
positive comparative superlative
predicative/adverbial hoerig hoeriger het hoerigst
het hoerigste
indefinite m./f. sing. hoerige hoerigere hoerigste
n. sing. hoerig hoeriger hoerigste
plural hoerige hoerigere hoerigste
definite hoerige hoerigere hoerigste
partitive hoerigs hoerigers