Jump to content

स्तोतृ

From Wiktionary, the free dictionary

Sanskrit

[edit]

Alternative scripts

[edit]

Etymology

[edit]

From Proto-Indo-Iranian *stawtā́ (praiser, eulogizer), from Proto-Indo-European *stéw-tōr ~ *stu-tr-és (praiser, eulogizer), from *stew- (to praise, eulogize). Cognate with Avestan 𐬯𐬙𐬀𐬊𐬙𐬀𐬭 (staotar, praiser).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

स्तोतृ (stotṛ́) stemm

  1. a praiser, eulogizer, singer of praise
    • c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda 6.54.09:
      पूषन् तव व्रते वयं न रिष्येम कदा चन ।
      स्तोतारस् त इह स्मसि ॥
      pūṣan tava vrate vayaṃ na riṣyema kadā cana.
      stotāras ta iha smasi.
      Secure in thy protecting care, O Pūṣan, never may we fail.
      Here we are singers of thy praise.

Declension

[edit]
Masculine ṛ-stem declension of स्तोतृ
singular dual plural
nominative स्तोता (stotā́) स्तोतारौ (stotā́rau)
स्तोतारा¹ (stotā́rā¹)
स्तोतारः (stotā́raḥ)
vocative स्तोतः (stótaḥ) स्तोतारौ (stótārau)
स्तोतारा¹ (stótārā¹)
स्तोतारः (stótāraḥ)
accusative स्तोतारम् (stotā́ram) स्तोतारौ (stotā́rau)
स्तोतारा¹ (stotā́rā¹)
स्तोतॄन् (stotṝ́n)
instrumental स्तोत्रा (stotrā́) स्तोतृभ्याम् (stotṛ́bhyām) स्तोतृभिः (stotṛ́bhiḥ)
dative स्तोत्रे (stotré) स्तोतृभ्याम् (stotṛ́bhyām) स्तोतृभ्यः (stotṛ́bhyaḥ)
ablative स्तोतुः (stotúḥ) स्तोतृभ्याम् (stotṛ́bhyām) स्तोतृभ्यः (stotṛ́bhyaḥ)
genitive स्तोतुः (stotúḥ) स्तोत्रोः (stotróḥ) स्तोतॄणाम् (stotṝṇā́m)
locative स्तोतरि (stotári) स्तोत्रोः (stotróḥ) स्तोतृषु (stotṛ́ṣu)
  • ¹Vedic

References

[edit]