Jump to content

յուռթանամ

From Wiktionary, the free dictionary

Old Armenian

[edit]

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

From յուռթի (yuṙtʻi) +‎ -ան- (-an-).

Verb

[edit]

յուռթանամ (yuṙtʻanam)

  1. (intransitive) to increase; to be fertile, fruitful, fecund; to be watered, prosperous

Conjugation

[edit]
mediopassive
infinitive յուռթանալ (yuṙtʻanal) participle յուռթացեալ (yuṙtʻacʻeal)
causative aorist stem յուռթաց- (yuṙtʻacʻ-)
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
indicative
present յուռթանամ (yuṙtʻanam) յուռթանաս (yuṙtʻanas) յուռթանայ (yuṙtʻanay) յուռթանամք (yuṙtʻanamkʻ) յուռթանայք (yuṙtʻanaykʻ) յուռթանան (yuṙtʻanan)
imperfect յուռթանայի (yuṙtʻanayi) յուռթանայիր (yuṙtʻanayir) յուռթանայր (yuṙtʻanayr) յուռթանայաք (yuṙtʻanayakʻ) յուռթանայիք (yuṙtʻanayikʻ) յուռթանային (yuṙtʻanayin)
aorist յուռթացայ (yuṙtʻacʻay) յուռթացար (yuṙtʻacʻar) յուռթացաւ (yuṙtʻacʻaw) յուռթացաք (yuṙtʻacʻakʻ) յուռթացայք (yuṙtʻacʻaykʻ) յուռթացան (yuṙtʻacʻan)
subjunctive
present յուռթանայցիմ (yuṙtʻanaycʻim) յուռթանայցիս (yuṙtʻanaycʻis) յուռթանայցի (yuṙtʻanaycʻi) յուռթանայցիմք (yuṙtʻanaycʻimkʻ) յուռթանայցիք (yuṙtʻanaycʻikʻ) յուռթանայցին (yuṙtʻanaycʻin)
aorist յուռթացայց (yuṙtʻacʻaycʻ) յուռթասցիս (yuṙtʻascʻis) յուռթասցի (yuṙtʻascʻi) յուռթասցուք (yuṙtʻascʻukʻ) յուռթասջիք (yuṙtʻasǰikʻ) յուռթասցին (yuṙtʻascʻin)
imperatives
imperative յուռթացի՛ր (yuṙtʻacʻír) յուռթացարո՛ւք (yuṙtʻacʻarúkʻ)
cohortative յուռթասջի՛ր (yuṙtʻasǰír) յուռթասջի՛ք (yuṙtʻasǰíkʻ)
prohibitive մի՛ յուռթանար (mí yuṙtʻanar) մի՛ յուռթանայք (mí yuṙtʻanaykʻ)

Descendants

[edit]
  • Armenian: հուռթանալ (huṙtʻanal)

References

[edit]
  • Petrosean, Matatʻeay (1879) “յուռթանամ”, in Nor Baṙagirkʻ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Martirosyan, Hrach (2010) Etymological Dictionary of the Armenian Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 8), Leiden and Boston: Brill, page 498