rozciąć

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish

[edit]

Etymology

[edit]

From roz- +‎ ciąć.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈrɔs.t͡ɕɔɲt͡ɕ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔst͡ɕɔɲt͡ɕ
  • Syllabification: roz‧ciąć

Verb

[edit]

rozciąć pf (imperfective rozcinać)

  1. (transitive) to cut open, to cut, to slit

Conjugation

[edit]
Conjugation of rozciąć pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive rozciąć
future tense 1st rozetnę rozetniemy
2nd rozetniesz rozetniecie
3rd rozetnie rozetną
impersonal rozetnie się
past tense 1st rozciąłem,
-(e)m rozciął
rozcięłam,
-(e)m rozcięła
rozcięłom,
-(e)m rozcięło
rozcięliśmy,
-(e)śmy rozcięli
rozcięłyśmy,
-(e)śmy rozcięły
2nd rozciąłeś,
-(e)ś rozciął
rozcięłaś,
-(e)ś rozcięła
rozcięłoś,
-(e)ś rozcięło
rozcięliście,
-(e)ście rozcięli
rozcięłyście,
-(e)ście rozcięły
3rd rozciął rozcięła rozcięło rozcięli rozcięły
impersonal rozcięto
conditional 1st rozciąłbym,
bym rozciął
rozcięłabym,
bym rozcięła
rozcięłobym,
bym rozcięło
rozcięlibyśmy,
byśmy rozcięli
rozcięłybyśmy,
byśmy rozcięły
2nd rozciąłbyś,
byś rozciął
rozcięłabyś,
byś rozcięła
rozcięłobyś,
byś rozcięło
rozcięlibyście,
byście rozcięli
rozcięłybyście,
byście rozcięły
3rd rozciąłby,
by rozciął
rozcięłaby,
by rozcięła
rozcięłoby,
by rozcięło
rozcięliby,
by rozcięli
rozcięłyby,
by rozcięły
impersonal rozcięto by
imperative 1st niech rozetnę rozetnijmy
2nd rozetnij rozetnijcie
3rd niech rozetnie niech rozetną
passive adjectival participle rozcięty rozcięta rozcięte rozcięci rozcięte
anterior adverbial participle rozciąwszy
verbal noun rozcięcie

Further reading

[edit]
  • rozciąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • rozciąć in Polish dictionaries at PWN