rozbić

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish

[edit]

Etymology

[edit]

From roz- +‎ bić.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈrɔz.bit͡ɕ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔzbit͡ɕ
  • Syllabification: roz‧bić

Verb

[edit]

rozbić pf (imperfective rozbijać)

  1. (transitive) to break, to shatter
  2. (transitive) to pitch (to assemble a tent or make a camp)
  3. (transitive, military) to rout, to decisively beat enemy forces
    Synonyms: see Thesaurus:bić
  4. (intransitive) to break (make the first shot in a cue sport game)
  5. (reflexive with się) to crash

Conjugation

[edit]
Conjugation of rozbić pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive rozbić
future tense 1st rozbiję rozbijemy
2nd rozbijesz rozbijecie
3rd rozbije rozbiją
impersonal rozbije się
past tense 1st rozbiłem,
-(e)m rozbił
rozbiłam,
-(e)m rozbiła
rozbiłom,
-(e)m rozbiło
rozbiliśmy,
-(e)śmy rozbili
rozbiłyśmy,
-(e)śmy rozbiły
2nd rozbiłeś,
-(e)ś rozbił
rozbiłaś,
-(e)ś rozbiła
rozbiłoś,
-(e)ś rozbiło
rozbiliście,
-(e)ście rozbili
rozbiłyście,
-(e)ście rozbiły
3rd rozbił rozbiła rozbiło rozbili rozbiły
impersonal rozbito
conditional 1st rozbiłbym,
bym rozbił
rozbiłabym,
bym rozbiła
rozbiłobym,
bym rozbiło
rozbilibyśmy,
byśmy rozbili
rozbiłybyśmy,
byśmy rozbiły
2nd rozbiłbyś,
byś rozbił
rozbiłabyś,
byś rozbiła
rozbiłobyś,
byś rozbiło
rozbilibyście,
byście rozbili
rozbiłybyście,
byście rozbiły
3rd rozbiłby,
by rozbił
rozbiłaby,
by rozbiła
rozbiłoby,
by rozbiło
rozbiliby,
by rozbili
rozbiłyby,
by rozbiły
impersonal rozbito by
imperative 1st niech rozbiję rozbijmy
2nd rozbij rozbijcie
3rd niech rozbije niech rozbiją
passive adjectival participle rozbity rozbita rozbite rozbici rozbite
anterior adverbial participle rozbiwszy
verbal noun rozbicie

Derived terms

[edit]
verbs

Further reading

[edit]
  • rozbić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • rozbić in Polish dictionaries at PWN