muvaffak

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish

[edit]

Etymology

[edit]

From Ottoman Turkish موفق (müvaffak, successful through divine guidance), from Arabic مُوَفَّق (muwaffaq), passive participle of وَفَّقَ (waffaqa, (for God) to grant someone success).

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /muvafak/, /muaffak/

Adjective

[edit]

muvaffak (archaic)

  1. successful (resulting in success)
    • 1934 September 13, “Üniversitenin yeni imtihan talimatnamesi”, in Hamimiyeti Milliye, page 3:
      İmtihanlar biri tahrirî, diğeri şifahî olmak üzere iki devre yapılacak ve birinde muvaffak olmıyan talebe diğerine giremiyecektir.
      (please add an English translation of this quotation)

Derived terms

[edit]

References

[edit]