kesim

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish

[edit]

Etymology

[edit]

From Ottoman Turkish كسم (kesim).

Pronunciation

[edit]
  • Hyphenation: ke‧sim

Noun

[edit]

kesim (definite accusative kesimi, plural kesimler)

  1. part
  2. slaughter, slaughtering

Declension

[edit]
Inflection
Nominative kesim
Definite accusative kesimi
Singular Plural
Nominative kesim kesimler
Definite accusative kesimi kesimleri
Dative kesime kesimlere
Locative kesimde kesimlerde
Ablative kesimden kesimlerden
Genitive kesimin kesimlerin
Possessive forms
Nominative
Singular Plural
1st singular kesimim kesimlerim
2nd singular kesimin kesimlerin
3rd singular kesimi kesimleri
1st plural kesimimiz kesimlerimiz
2nd plural kesiminiz kesimleriniz
3rd plural kesimleri kesimleri
Definite accusative
Singular Plural
1st singular kesimimi kesimlerimi
2nd singular kesimini kesimlerini
3rd singular kesimini kesimlerini
1st plural kesimimizi kesimlerimizi
2nd plural kesiminizi kesimlerinizi
3rd plural kesimlerini kesimlerini
Dative
Singular Plural
1st singular kesimime kesimlerime
2nd singular kesimine kesimlerine
3rd singular kesimine kesimlerine
1st plural kesimimize kesimlerimize
2nd plural kesiminize kesimlerinize
3rd plural kesimlerine kesimlerine
Locative
Singular Plural
1st singular kesimimde kesimlerimde
2nd singular kesiminde kesimlerinde
3rd singular kesiminde kesimlerinde
1st plural kesimimizde kesimlerimizde
2nd plural kesiminizde kesimlerinizde
3rd plural kesimlerinde kesimlerinde
Ablative
Singular Plural
1st singular kesimimden kesimlerimden
2nd singular kesiminden kesimlerinden
3rd singular kesiminden kesimlerinden
1st plural kesimimizden kesimlerimizden
2nd plural kesiminizden kesimlerinizden
3rd plural kesimlerinden kesimlerinden
Genitive
Singular Plural
1st singular kesimimin kesimlerimin
2nd singular kesiminin kesimlerinin
3rd singular kesiminin kesimlerinin
1st plural kesimimizin kesimlerimizin
2nd plural kesiminizin kesimlerinizin
3rd plural kesimlerinin kesimlerinin