ஆளுமை

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Tamil

[edit]

Etymology

[edit]

From ஆள் (āḷ, person) +‎ -மை (-mai).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

ஆளுமை (āḷumai)

  1. personality

Declension

[edit]
ai-stem declension of ஆளுமை (āḷumai)
Singular Plural
Nominative ஆளுமை
āḷumai
ஆளுமைகள்
āḷumaikaḷ
Vocative ஆளுமையே
āḷumaiyē
ஆளுமைகளே
āḷumaikaḷē
Accusative ஆளுமையை
āḷumaiyai
ஆளுமைகளை
āḷumaikaḷai
Dative ஆளுமைக்கு
āḷumaikku
ஆளுமைகளுக்கு
āḷumaikaḷukku
Genitive ஆளுமையுடைய
āḷumaiyuṭaiya
ஆளுமைகளுடைய
āḷumaikaḷuṭaiya
Singular Plural
Nominative ஆளுமை
āḷumai
ஆளுமைகள்
āḷumaikaḷ
Vocative ஆளுமையே
āḷumaiyē
ஆளுமைகளே
āḷumaikaḷē
Accusative ஆளுமையை
āḷumaiyai
ஆளுமைகளை
āḷumaikaḷai
Dative ஆளுமைக்கு
āḷumaikku
ஆளுமைகளுக்கு
āḷumaikaḷukku
Benefactive ஆளுமைக்காக
āḷumaikkāka
ஆளுமைகளுக்காக
āḷumaikaḷukkāka
Genitive 1 ஆளுமையுடைய
āḷumaiyuṭaiya
ஆளுமைகளுடைய
āḷumaikaḷuṭaiya
Genitive 2 ஆளுமையின்
āḷumaiyiṉ
ஆளுமைகளின்
āḷumaikaḷiṉ
Locative 1 ஆளுமையில்
āḷumaiyil
ஆளுமைகளில்
āḷumaikaḷil
Locative 2 ஆளுமையிடம்
āḷumaiyiṭam
ஆளுமைகளிடம்
āḷumaikaḷiṭam
Sociative 1 ஆளுமையோடு
āḷumaiyōṭu
ஆளுமைகளோடு
āḷumaikaḷōṭu
Sociative 2 ஆளுமையுடன்
āḷumaiyuṭaṉ
ஆளுமைகளுடன்
āḷumaikaḷuṭaṉ
Instrumental ஆளுமையால்
āḷumaiyāl
ஆளுமைகளால்
āḷumaikaḷāl
Ablative ஆளுமையிலிருந்து
āḷumaiyiliruntu
ஆளுமைகளிலிருந்து
āḷumaikaḷiliruntu